Aan de bewoners van dit pand

Local marketing: nogal wat landelijke adverteerders willen ‘t wel, maar doen ‘t niet. Specifiek op de regio toegespitste communicatie zie je nog erg weinig. Dat doen politieke partijen een stuk slimmer. Die zijn op dit moment hard aan het knokken voor een goede plek in de buurt. Morgen is het 7 maart 2006. Dan wordt duidelijk of al dat lokale geweld kan worden omgezet in zetelwinst. Zaterdag was ik in Lombok, een gezellige multiculturele wijk in Utrecht, vol met de allerbeste Marokkaanse, Turkse en Surinaamse winkels. In ‘t raam van de lokale slagerij hing een grote rij met verkiezingsposters. Alle partijen presenteren er hun eigen Marokkaanse, Surinaamse of Turkse vertegenwoordiger. Kijk, dat is nou de ultieme vorm van local marketing. Knap gedaan!

Wauw! Ze komen er weer aan, heeft u het gemerkt? De gemeenteraadsverkiezingen. Het festijn van overactieve me too figuren, nitwits, werkelozen en niet-in-mijn-straat-buurtbewoners. Behalve Donner -die al met 2007 bezig is- is er werkelijk niemand die weet hoe je nu binnen de doelgroep terechtkomt met je boodschap. Op de wildplakkerij zie je alleen saaie koppen met dooddoeners als slogan. Maar er is geenéén aanstormend raadslid die banners heeft geplaatst op lokale versies van het AD of andere lokale website. Of een slimme advertorial in een electronische nieuwsbrief, e-mailing om zijn weblog met standpunten te promoten. Tuurlijk, verkiezingen moet je in Nederland winnen op standpunten en argumenten. Geen Amerikaanse moddergooi-toestanden. Maar hallo, je mag toch wel op een slimme manier je doelgroep zien te bereiken en aanspreken? Je wilt de jeugd spreken? Check MSN of zet een goede banner op Sugababes of Superdudes en zorg dat je echte info hebt. Je wilt studenten of jonge werkende gasten bereiken? Zet een digitale flyer op Hyves! Maar nee, dat kan toch veel traditioneler? Dat vertrouwt de kiezer tenminste. Daarom kregen we in Utrecht een smoezelige uitnodiging. Op een ernstig jaren-50 stenciltje stond een overzicht van alle kandidaten op de kieslijst. Jakkes! Dat pakten ze in Groningen beter aan door het nog een beetje stijl te geven. Kijk maar op de site van De jongens Ronner. Landelijk is de ondersteuning ook erg vaag. Postbus 51 geeft er weer een mooie twist aan zonder verder te vertellen waar je aan meer info over standpunten komt. Een dure TV-spot en een website die niet in de spot genoemd wordt. Is het opzet of briefen ze per ongeluk apart op online en offline? Bewijs van goede wil is wel dat je een herinnerings-sms kunt laten sturen via de site.