“Attentie, attentie!” Klinkt het door de binnenstad van Utrecht. Heerlijk! Oude tijden herleven.Vroeger reed er bij mij in de buurt een promotie-bus rond van één of andere loterij. Toen maakte je kans op een zilveren tientje of een gouden dukaat. Maar nu is de boodschap iets anders. Namelijk het ophalen van het chemisch afval, niet iets dat je graag wilt winnen. Helaas was niet de hele boodschap te verstaan, iets over de ophaaltijden en waar je het afval kunt afleveren. Hee, je rijdt hier toch al rond? Neem het gelijk mee! De vraag is of het resultaat wel rechtvaardigt dat er zoveel moeite wordt gedaan om batterijtjes, stripjes oude ibuprofen en een paar potjes verf op te halen. Batterijen dumpt iedereen bij de supermarkt. De mensen die vaak medicijnen gebruiken brengen ze vaak terug naar de apotheek of geven ze mee met de koerier die de nieuwe lading brengt. En bussen verf bewaar je of breng je met grof vuil weg naar het depot. Kortom, voor dit soort afval hebben de meeste mensen wel een systeem. Daarom kan die schreeuwbus niet erg effectief zijn. Het is ook een lompe vorm van communiceren, die echt past bij atoomdreiging, Oost Europese dictators en jaartallen die beginnen met 19-5-tig. Ideetje: monteer op elke straathoek naast de bommensirene een luidspreker, dan kun je snel en goedkoop burgers informeren. Dat scheelt weer een chemocar en uurtjes tegen 150%. Gratis tip van Aan de bewoners van dit pand voor een junior beleidsmederwerker. Succes, hé ?!