Aan de bewoners van dit pand

Stel: je hobbybobt al een aantal jaar in de politiek en opeens wordt je voorgedragen als kandidaatburgemeester voor proviciestad Utrecht. Hoe ga je in hemelsnaam bewijzen dat je een band met Utrecht hebt en dat jij het verschil gaat maken? Met alle middelen die je hebt, stickers, spandoeken, weblogs en zelfs een campagnesite! Door de huidige communicatiemiddelen wordt het ineens stuitend duidelijk dat er geen inhoud is. Geen grammetje. Kijk naar de weblogs van Aleid Wolfsen en Ralph Pans, beiden kwaliteit “en toen en toen”. Weinig nieuwswaarde, veel tekst en onregelmatig. Helaas voor Ralph maakt zijn website het helemaal duidelijk. Populaire taal en héél weinig te melden. De keuze is snel gemaakt. Blanco. Les? Content blijft king, ook in politiek.

Hoe ‘online’ is het huidige Kabinet? Wat doet de nieuwe Ministersploeg op het web? Dat vroeg ik me af. Waarbij ik me meteen ging afvragen hoe je zoiets meet. Het op de juiste plek zetten van CV’s? Een actuele agenda van de betreffende bewindspersoon? Dat is lastig vergelijken, de meeste Ministeries doen dat wel. Iets anders is het als je kijkt hoeveel Ministers een eigen weblog hebben. En hoe ze hiermee omgaan. Eerst maar eens het aantal weblogs. Alleen Wouter Bos, Andre Rouvoet, Maria v.d. Hoeven en Gerda Verburg hebben een ‘eigen’ weblog. Guusje ter Horst had een weblog toen ze nog nog Burgemeester van Nijmegen was. En van Ronald Plasterk zou je het verwachten. Maar al een half jaar geleden liet hij doorschemeren dat hij politieke weblogs niks vindt. Camiel Eurlings had er een, camiel.com, maar die linkt door naar het Ministerie waar hij werkt. Je vindt er alleen nog persoonlijke informatie. Van de Ministers die wel een weblog hebben valt die van Gerda Verburg op. De site is actueel en bevat (wel erg lange) artikelen over dagelijkse vraagstukken op het Ministerie. Maar voor alle weblogs geldt: er wordt vrij onregelmatig geschreven. Jammer!

Rij met je hart. Een aardig campagne-idee om op te bouwen. Het appelleert aan je eigen normen en waarden, erg nu. Jammer dat de website daar volledig aan voorbij gaat. Daar gaat het over de hogere boetes (sinds 1 januari 2006!) en kun je een interactieve remtest doen. Terwijl de tv-spot surrealistische beelden laat zien en de verwonderde automobilist nét op tijd remt voor zijn buurmeisje. Gemiste kans om het niet persoonlijker en impactvoller te maken.

En gelukkig maken de burgers het wél persoonlijk!

Het is vandaag Prinsjesdag. De regering Balkenende heeft haar plannen gepresenteerd voor komend jaar. Toen ik ging zoeken op ‘Balkenende’ kwam ik een site tegen die me prikkelde: www.jpbalkenende.nl. Wat zou daar staan? En hoe actueel is het? Toen ik verder ging zoeken kwam ik nog iets vreemders tegen. De sites www.regering.nl en www.minaz.nl zijn vrijwel identiek. Ze verschillen op kleine punten. Op zich zal er best een (hopelijk) slimme gedachte achter zitten, maar verwarrend is het allemaal wel. Communicatiemensen van de overheid: kijk daar eens naar!

De gemeentereiniging Amsterdam bestaat kennelijk honderddertig jaar. Niet slecht voor een stad van ruim zevenhonderd jaar, maar je personeel bedanken door met een paar ton mediaruimte in te kopen en een commercial te laten schieten? Toch wat magertjes.

Enneh, ik denk dat de medewerkers blijer worden van 130k in de portemonnee. Leuke dertiende maand… Staken mannen!

We moeten nog een paar dagen wachten voordat Rita Verdonk bekend gaat maken dat ze in de Tweede Kamer blijft én een nieuwe partij opricht. Maar een speciale verkiezingsurl voor de eerstvolgende verkiezingen heeft ze al: www.stemrita.nl. Dit adres heeft ze gebruikt voor de lijsttrekkerverkiezing. Ze hield daar bij waar ze zou spreken, een beetje als een soort weblog. Maar wat ik nou zo suf vind: deze site staat er nog. De oude ‘verkiezingssite’ van Rita Verdonk staat dus nog online.

Vanaf 1 augustus moet je doorleren tot je 18de en Jörgen Raymann is met die boodschap te laat als gepimpte Suri op z’n scooter. Wat er gebeurt als je 18 wordt, geen idee… En daar zit de makke van de campagne. Hij heeft 2 boodschappen:

1. Je moet vanaf nu naar school tot je achttiende (omdat je op het LBO zit).
2. Je moet eigenlijk doorleren (tot je erbij neervalt).

In beide gevallen is de TV commercial niet informatief genoeg. Dat is niet erg als er een goede call to action is voor de follow up. Op TV mist die naar de online omgeving www.jijmoetverderleren.nl. En dat is jammer want daar is een aardige wedstrijd aan de gang. Met als hoofdprijs je spot op de buis én een gepimpte scooter. Jongeren kunnen hun eigen videotjes uploaden die dan door een jury op niet nader genoemde criteria beoordeelt.
De wedstrijd wordt goed bezocht, ondanks het gemis van de call to action. Het aantal deelnemers is wel laag terwijl het met slimme engineering in Flash wel makkelijk gemaakt wordt. Gelukkig is Raymann in de briefing naar de kids wel duidelijk en vol zelfspot.

En tussen de one take shots zit gelukkig ook editing talent.

Deze week begon de campagne rondom de Nederlandse ziekenhuizen. Via meerjarige campagne willen ze de aandacht vestigen op ‘de positieve dingen die er gebeuren’. Dat is echt nodig, zegt NVZ, de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen. Want ziekenhuizen zijn de laatste jaren bijna uitsluitend in het nieuws gekomen bij discussies over budgetten. Er is, uiteraard, een internetsite. Die lijkt in de vorige eeuw gemaakt. Web 2.0? Nee, bedankt. Maar de radiocommercial is echt nog veel erger. Luister maar hier.

Het Ministerie van Verkeer & Waterstaat heeft een nieuwe commercial. Ze gebruiken het overkoepelende thema ‘Van A naar Beter’ en je ziet een heel irritante man op een bowlingbaan die telkens ballen afpakt en van baan wisselt. Het is een heel grappige metafoor om op een subtiele manier aan te geven dat automobilisten die telkens van baan wisselen heel erg vervelend bezig zijn. Ze belemmeren bovendien de verkeersdoorstroom belemmeren. Je kunt de spot hier bekijken.

Dagelijks ros ik op en neer over de A2. Elke dag file en daar doet Rijkswaterstaat iets aan. Namelijk bredere wegen en grotere afslagen. Het waarom en hoe staat dus al vast. En toch ontving ik een brief van 2 pagina’s met slechts één boodschap: doe mee aan een enquête. De brief stond vol moeilijke woorden, veel vragen en leek wel gedicteerd. “Als ik het in 2 minuten kan dicteren dan begrijpt de lezer het ook in 2 minuten.” Nog één keer: als je de boodschap niet in 3 seconden overbrengt, stuur dan niets! Hieronder de brief, lees en leer.